Sabah Kaş Antik Tiyatrosu’nun taş basamaklarında kahvemi yudumlarken aklımda zaten akşamın planı var. Son dakika arayanlar telefonu kaldırsın, ben sakin sakin Büyük Çakıl’da güneşlenirken hazırlanıyorum. Küçük Çakıl’dan Çukurbağ Yarımadası’na kadar uzanan o dar yolda acele edenler beni yakalayamaz; ben kendi temposunda, her detayı planlayan biriyim.
Karşımda diz çökenler için ayak bileğime bağladığım ince zincirden, boğazıma dolanan ipek şeride kadar her şeyi önceden ayarlıyorum. Gecenin içinde sadece bakışlarımla yönlendiriyorum, kelimelere gerek kalmıyor. Setur Kaş Marina’nın ışıklarını sırtımda hissederken bile kontrol bende kalıyor. Acele etmeyen, talimatları harfiyen uygulayan biriyle saatler uzayabiliyor.
Comments